MESC – Redación de TSA

A solidariedade con Cuba condena un novo cerco da ultradereita contra o local da Asociación Euskadi-Cuba en Bilbo, fins de agosto. O MESC (Movemento Estatal de Solidariedade con Cuba) que representa 60 organizacións do Estado español, denunciou a agresión realizada mediante pintadas que recordan outras de xullo de 2021 contra o mesmo local, e as ameazas de chantar lume ao local de parte dun axente da contra.

O MESC relaciona estes ataques coa mesma xenreira anti-cubana que ven padecendo durante meses o Consulado de Cuba en Barcelona ou os intentos de impedir pola forza actividades solidarias organizadas en diversas cidades do Estado no ano que andamos, mesmo con agresións físicas a militantes da solidariedade.

Estas accións violentas teñen por lema común Patria y Vida, unha divisa que corresponde a divulgada por todos os sistemas de propaganda do bloqueo patrocinado polo goberno dos EUA. O formato censor reproduce o mesmo modelo de actuación dende 2021 contra calquer acto de apoio de apoio a Cuba bloqueada. Un exemplo foi a aparición de reventadores no comezo da intervención do alcalde Ángel García Seoane, na efeméride do 26 de xullo celebrada en Oleiros. Cinco asistentes, un deles embozado , que portaban un lenzo con aldraxes contra o Che e a divisa explícita de Patria y Vida en grandes caracteres, proferiron apupos que foron logo afogados pola protesta indignada das persoas que participaban na homenaxe solidaria aos herois do golpe contra o cuartel Moncada, suceso que marcara o camiño para a vitoria revolucionariada de 1959.

O MESC chama a atención sobre o paradoxo de os contra-revolucionarios reclamar vida e convivencia nacional de Cuba mediante intervencións violentas, o atranco e sabotaxe das relacións libres da illa co resto do mundo e a construción forzada e delincuente de estados de carencia que atentan directamente contra o dereito a vida en Cuba, o que non pode senón recibir o nome de violación sistemática e masiva dos dereitos humanos, tal e como foi definido e expresamente denunciado pola Asemblea das Nacións Unidas en 29 ocasións.

“Non conseguirán ningún dos seus obxectivos –recorda o MESC nun comunicado- e a pesar da dura conxuntura económica que sofre o pobo cubano, produto do bloqueo, as 243 últimas sancións e os efectos da pandemia, sairá adiante. A solidariedade con Cuba no Estado Español acompañará e apoiará, agora e sempre, ao pobo e a Revolución cubana en todas as circunstancias e pese a quen pese”.

O movemento estatal de solidariedade invita a continuar na vital defensa de Cuba Socialista e a protexer dereitos e liberdades da Asociación Euskadi-Cuba, unha das entidades fundadoras da rede de defensa da Revolución Cubana nesta parte do mundo.

Iroel Sánchez – Cubadebate

É moi duro o que estamos a pasar en Cuba. Procurar culpábeis no medio dos apuros é unha tentación que ben se comprende, mesmo que non adoite ser xusta. Non hai solucións sen chata, e nomeadamente cando se está a buscar solución no medio dunha guerra campal, con efectos económicos que fan que calquera erro multiplique as súas consecuencias.

A razón non quer forza nin a forza quer razón. Para quen sabemos como o noso pobo, guiado por Fidel, loitou e venceu nas máis arriscadas circunstancias,  a escusa non ten lugar. A única opción posíbel, é contar a verdade a ese pobo invencíbel, como eu coido que se está a facer.

Porén, cando vexo como un cubano residente nesta illa pregunta en facha de fiscal cibernético por que non reparáramos as termoeléctricas no 2021, apálpome aínda vivo, tanto coma el, busco a taxa de letalidade por Covid aquí, e comprobo que é a metade da do resto dos países de América. Recordo que sen ingresos por turismo e remesas, con todas as fontes de divisas coartadas polo xenocida Trump e o seu continuador Biden, Cuba gastou o diñeiro que tiña e o que non tiña para facer que el, eu, e os nosos parentes e amigos, tivésemos o dobre de probabilidade de sobreviver á pandemia que calquera habitante doutra nación deste continente. E todo iso preservando empregos e salarios, o que xerou un déficit fiscal maior, que hai que resolver de urxencia, igual que compre atender atender os efectos nocivos dun ordenamento con erros de deseño, como hoxe se recoñece.

E quen son felices porque alguén proclama o que eles queren escoitar, negáronnos nese mesmo ano 2021 até o osíxeno e ofreceron vacinas cando xa estabamos vacinados coma o que máis, sen nos custar un centavo a ese alguén ou a min; a esa economía cercada que non puido reparar as termoeléctricas a tempo, si lle custou, aínda que iso sexa invisíbel.

Comparto lusco e fusco con el, como compartirei o destino das bombas cos opositores que coidan que os mísiles veñen con dirección, número de carné de identidade e un cartaz  ben grande que dirá só para comunistas, se chega o dia no que, grazas a opinións como a súa, os da beira equivócanse e crennos divididos abondo para non poder defendernos.

Pero se iso non sucede, grazas a que Facebook non é Cuba, nin o pobo de Cuba é o que as pantallas din por conta do imperio, e todo este apuro pasa, como xa pasaron outros non menos graves, eu volverei compartir con el médicos e vacinas, aínda que non afectos nin respecto, porque  a pobreza pasa: o que non pasa é a deshonra. Palabra de mestre.

Versión en Galego de Adela Roade para TSA.