Todalas entradas de Terrasenamos

“Denuncia dun Crime”: crónica do xuizo do bloqueo no tribunal internacional constituido en Bruxelas

Prensa Latina – TSA

“Denuncia dun Crime” é o título do libro que ven de editar a editorial Ocean Sur coa aportación do Instituto Cubano de Amizade cos Pobos (ICAP)  que contén o dietario integral das deliberacións do Tribunal Internacional contra o Bloqueo a Cuba, reunidoen Bruxelas, fins de 2023.  O rexisto reúne alegacións fiscais, testemuños, probas, argumentos de especialistas e a sentenza do xuicio celebrado 16 e 17 de novembro último en Bruxelas, Bélxica, coa participación de maxistrados de prestixio internacional e de integrantes de organizacións de xuristas de Europa e os EUA.

Presentación de “Ocean Sur” na Habana, coa presencia do director do ICAP, técnicas da sanidade e xuristas participantes no xuizo de Bruxelas (Foto de Prensa Latina)

O presidente do ICAP, Fernando González, encomia  o alto valor xurídico do texto que o converte en ferramenta útil para o estudo, difusión e reclamación fundada e rigurosa contra a criminal política de asfixia económica, coa que os EUA buscan subverter o proceso revolucionario de Cuba.

Para González Laxe, heroe da República e presidente do ICAP, as páxinas do libro condensan as razóns expresadas en todo o arco político europeo en oposición ao bloqueo de Cuba que ven de superar os 60 anos e establece unha marca inigualada na historia contemporánea de agresión contra o dereito básico, garantido polo dereito interncional e refrendado anualmente por aclamación na Asemblea Xeral da ONU. A poboación da illa renega do cerco dos EUA e confirma a ilegalidade e natureza criminal desas medidas de bloqueo, acrecentadas con outras como a inclusión da nación caribeña no ilegal rexistro de países que foran considerados promotores do terrorismo, por decreto do goberno de Washington

Presentando o libro, o presidente da Unión Nacional de Xuristas de Cuba, Alexis Guinarte, salientou que o fallo condenatorio do Tribunal denuncia o atentado que representa o bloqueo contra a vida, a liberdade e os dereitos e a dignidade das persoas, circunstancias que sirven de base ao xurado para a cualificación de crime contra a humanidade e para reclamar a súa abolición inmediata con indemnización ao Estado cubano.

A directora de Inmunología Tumoral do Centro de Inmunología Molecular de Cuba, Belinda Sánchez, resumiu na presentación do libro aspectos da súa intervención no xuizo onde expuxo o impacto do cerco estadounidense sobre o traballo diario dos científicos da illa. Dixo que a persecución de Washington atranca, encarece e impide a adquisición de equipa e materiais e a provisión de gastos precisos para investigar e producir medicamentos;  asemade dificulta o acceso a documentación e aos necesarios intercambios de saberes e experiencias, con efecto negativo para o intercambio científico.

O carácter criminal das interferencias dos EUA quedou ben a vista  durante a loita contra a pandemia da Covid-19 ao subir de escala o bloqueo contra os esforzos de Cuba por adquirir equipamento e materias primas para o desenvolvemento das súas vacinas.

O libro Denuncia dun Crime. Memorias do Tribunal Internacional contra o Bloqueo a Cuba, Bruxelas 2023 é de libre acceso en español e inglés, na páxina de Ocean Sur: HTTPS://www.oceansur.com.npg/evm

Repaso anual do heroismo anti-cubano nas redes, pagado por Washington

José A. Amesty – TRAMAS (R. Arxentina)

As redes das Organizacións non Gubernamentais (ONG) baixo guía e salario da Axencia dos Estados Unidos para o Desenvolvemento Internacional (USAID) a Fundación Nacional para a Democracia (NED) o Instituto Republicano Internacional (IRI) e o Instituto Democrático Nacional (NDI) son intermediarios de contratos con empresas e actores radicados fóra e dentro de Cuba. Os obxectivos e programas destas ONG son fomentar aparencia falsamente desinteresada e dar prestixio a actores sociais presuntamente voluntarios para, de feito, favoreceren un cambio de sistema político en Cuba, fin último da política de Biden e dos poderes económicos que a súa presidencia representa.

Un mural de Bos Aires, alude a guerra do goberno de Washington contra Cuba, á que a Revolución responde con inventiva dixital.

Unha destas ONG millonarias, con fachada de defensora de dereitos humanos, é a citada NED  ou Fundación Nacional para a Democracia. Esta entidade adoita emitir en Maio un informe anual coa relación de entidades que gozan do respaldo dos EUA e consideran comprometidas na defensa da política internacional de Washington. Todas as organizacións que recibiron fondos entre 2021 e 2023 para levar adiante programas que afirman defenderen dereitos humanos e democracia en Cuba, figuran nesta lista.

Que o traballo atribuido a estas ONG corresponda e verdade, é outro cantar.  Deste xeito, podemos ver as tradicionais fundacións, organizacións e ONG que fagocitan orzamentos outorgados en transferencias anuais como  Diario de Cuba, Cibercuba, People in Need (PIN), Article 19 ou o Observatorio Cubano dos Dereitos Humanos (OCDH)

Dous proxectos menos coñecidos, foron creados para renovar o ataque mediático contra o goberno de Cuba, mais están a perderen credibilidade, frescura e a escasa influencia que lograran cun estilo de prensa marela. Un deles pode ser El Toque, anunciado nas redes sociais, o novo escenario de noticias falsas, e que foi relanzado con orzamento da embaixada dos EUA en Cuba, co fin de potenciar a guerra contra o Peso Cubano, coa vista posta na súa depreciación e no aumento conseguinte da inflación.

PAGADOS POLA NED  

Os que fan El Toque, evitan recoñeceren que están  pagados pola NED , mais por causa da guerra na Ucraína algunhas iniciativas europeas coma a Fundación Colectivo Más Voces, rexistrada en Polonia reclamaron máis atención o que reduciu o asignado a iniciativas coma a deste sitio da illa dirixido por José Jasan Nieves. Ben entendido que El Toque cos cartos da NED , e ,a maiores, cos  pagos da Axencia de Medios Globais (USAGM)  a través da empresa Media Plus Experience INC, axencia que branquea os pagos destas plataformas e dos seus colaboradores anónimos na illa.

A El Toque tanto lle ten o branqueo dos fondos que recibe; non fai caso do refrán da avoa: fuxe da ocasión e non terás desazón. Que llo pregunten se non a Shakira, Lionel Messi, Cristiano Ronaldo,  demandados por evasión fiscal e branqueo de fondos. Se cadra, non tardará o remate xudicial deste relato coa NED , El Toque e Cuba Siglo XXI.

É curioso que El Toque, non teña dado ese paso, como si que o fixo no seu momento Cubanet. De feito, é significativo que ignore o trámite legal, pois do mesmo xeito que Cuba Siglo XXI, corre o risco dun  proceso por evasión fiscal, contra o sitio e os seus colaboradores radicados en España.

Escasean os seguidores de Cuba Siglo XXI outro proxecto anti-cubano, menos coñecido, que salienta polos seus esforzos por despuntar e polo eco xordo que acolle seus comentarios. Tanto que se cadra non vai obter recoñecemento público da NED . Juan Antonio Blanco Gil, seu director, non convenceu coa súa intervención no seminario “O impacto da guerra en Ucraína”, celebrado en Madrid, malia que a NED  conserva seu sitio na lista e finanza as súas viaxes aos EUA. para reunións privadas con funcionarios.

O resto dos proxectos anti-cubanos, que dependen dos salarios da NED , continúan sen novidade: Diario de Cuba, o seu director, Pablo Díaz Espi, leva anos inventando iniciativas a eito contra a illa. A súa paixón polo ciclismo levouno a alternar as súas actividades privadas co proxecto Cubadata e encontros con diplomáticos checos en España para encetar estratexias de denuncias sobre a situación dos dereitos humanos en Cuba.

O xornalista Carlos Cabrera Pérez, expulsado de Cuba Próxima por ter filtrado acordos internos, foi acollido por Cibercuba para publicar artigos sobre presuntas conspiracións de membros do Ministerio do Interior da República de Cuba (Minint) e as Forzas Armadas Revolucionarias de Cuba (FAR) contra o Estado cubano. Esta interpretación procede da académica Laura Tedesco, profesora do College Saint Louis University en Madrid.

People in Need (PIN), segue na trela de organizar eventos académicos, reunións e viaxes de mercenarios internos a Europa e América Latina, baixo tutela da súa oficina rexional en Costa Rica.

Article 19, a través das funcionarias Claudia Ordóñez Víquez e Mikaelah Drullard, trasladou recomendacións ao Goberno nas sesións do exame periódico universal (EPU) e do Comité para a Eliminación de todas as Formas da Discriminación contra a Muller (CEDAW)

Como acostuma facer en proxectos de dubidosa actividade, a NED  manterá oculto o pago de actividades acometidas polo Observatorio Cubano dos Dereitos Humanos (OCDH)  que na última etapa centrou seu labor na confección de informes sobre presuntas violacións e detencións arbitrarias. Con todo, o que, si quedou claro foi que Elena Larrinaga, expresidenta de OCDH, deu desprazado Alejandro González Raga do seu cargo de presidente, en substitución da súa irmá Teresa Larrinaga.

No marco da Eurocopa 2024, é case posíbel que, dende a NED , fagan uso dunha estratexia similar a de Alemania e presenten de centro-dianteiros a Cuba Siglo XXI e El Toque coma propostas finais para cambio de Goberno e sistema político en Cuba.

A falsa democracia promovida polo goberno de Biden para América Latina, permanece no arquivo das falcatruadas famosas, coa súa proposta de golpe brando e a confianza na guerra non convencional contra Cuba.

A Casa Branca, gobernada polo Estado Profundo, recusa as medidas de apertura e despreza ao crecente sector privado en Cuba, con as súas reiteradas demandas de apertura. Arrían o pano democrático, aumentan os fondos e compromisos en proxectos que denigren os dereitos humanos en Cuba; deitan atrancos contra o sector estatal; inventan líderes de opinión para fabricaren unha sociedade á súa medida, comprometida cos seus intereses, para finalmente impulsaren un retroceso político radical na illa revolucionaria.

“O bloqueo e a hostilidade de doce gobernos de Washington son a causa da crise económica de Cuba” (Salim Lamrani)

Radio Habana Cuba – Terra Sen Amos (Edición)

Nunha entrevista exclusiva para as emisións en francés de Radio Habana Cuba, Salim Lamrani salientou o feito de Washington ter maltratado Cuba con sancións ilegais de todo xénero durante 12 presidencias consecutivas e por espazo de máis de 60 anos e dixo que este bloqueo e hostilidade continuada son a verdadeira causa da crise económica que padece a illa. As multas foran elevadas en número e intensidade no derradeiro mes da presidencia de Trump e colmadas coa inclusión de Cuba na arbitraria lista de países que, a xuízo da presidencia dos EUA, promoven o terrorismo.

Salim Lamrani durante a presentación en Londres do seu último libro sobre Cuba.

Lamrani, autor dunha extensa e recoñecida bibliografía sobre a política en América Latina,dixo que a presenza de Cuba nesa inicua lista, priva á maior das Antillas, entre outros dereitos, das fontes de financiamiento precisas para facer fronte ás dificultades que provoca o bloqueo recrudecido.  Recordou que Joe Biden non honrara o compromiso asumido durante a súa campaña electoral de reverter moitas das 245 medidas anti-cubanas tomadas por Trump xusto na véspera de terminar o seu mandato, nomeadamente a inclussión de Cuba na lista espuria de países que patrocinan o terrorismo.

O profesor titular da Universidade da Reunión, recordou que o que está en xogo en Cuba hoxe vai máis aló da simple supervivencia pois trátase do respecto a principios elementais do dereito internacional, entre os que figura a igualdade soberana, o dereito dos pobos para decidiren por eles mesmos, e a autodeterminación.

“Cuba segue a ser o símbolo, en América Latina e no Terceiro Mundo, do dereito de os pobos á dignidade, a recuperar a soberanía sobre os seus recursos naturais en función das súas propias necesidades e a decidir seu futuro sen inxerencia estranxeira, principios universais que os EUA consagran na súa Constitución e invocan nas súas relacións co resto do mundo, mais ignoran e desprezan no trato con nacións que aspiran, con todo dereito, a se gobernaren sen intromisións de terceiros. Salim Lamrani concluíu sinalando que Cuba desafiou ao imperialismo con éxito e que, malia o carácter inhumano e xenocida do bloqueo que padece dos Estados Unidos, ben pode gabarse de avances  incuestionábeis na educación, a saúde, a investigación médica e farmacéutica, a protección social e a solidariedade internacional con envío de brigadas médicas a 60 paises. “Cuba ten avanzado en protección social e sanitaria, así como na educación, máis que moitos paises do chamado primeiro mundo”.

O MESC reclama a Casa Branca a terminante retirada de Cuba da “lista de Estados patrocinadores do terrorismo”

REDACIÓN DE TSA – MESC

As 45 organizacións integradas no MESC (Movimento Estatal de Solidariedade con Cuba) publicaron onte un comunicado que recorda que millóns de persoas e centos de organizacións coñecen en todo o mundo os sufrimentos que causa ao pobo de Cuba a política de asfixia económica ilegalmente promovida polo goberno dos EUA e conmina a Casa Branca “a retirar, dunha vez por todas, a Cuba, da súa lista de Estados falsamente acusados de patrocinaren o terrorismo. O MESC “súmase ao clamor do mundo para que remate esta infamia”.

Presidente Biden: Cuba non patrocina o terrorismo. Retire a Cuba da súa lista

Cuba foi retirada de a pouco doutra lista do goberno dos EUA na que se relacionan paises acusados de non cooperaren plenamente nos esforzos por rematar co terrorismo o que non impide a Casa Branca manter, en evidente contradición, á Illa na lista de Estados que presuntamente patrocinan o terrorismo. O MESC recorda “que a inclusión neste índice falsario implica severas restricións de uso do sistema bancario internacional e afecta de maneira directa á capacidade de compra de medicamentos e alimentos”.

O comunicado recorda que “o goberno de Washington fai uso desta lista arbitraria e infundada para xustificar o emprego de medidas económicas coercitivas contra Estados soberanos e, no caso concreto de Cuba, agudiza o criminal bloqueo que leva máis de seis décadas impedindo o pleno desenvolvemento da sociedade e desprezando a vontade do pobo”.

O MESC sumáse á petición do Goberno e do pobo de Cuba, así como doutros gobernos de América Latina e o Caribe, para os EUA remataren esta inxustiza, como paso previo ao definitivo desmantelamento do bloqueo económico, financeiro e comercial contra Cuba.

“Cuba defende o ideal martiano da integración latinoamericana para o futuro do mundo” (Diaz Canel entrevistado por Ignacio Ramonet) 

AXENCIAS DE CUBA–TERRA SEN AMOS

Se despois de 60 anos de ilegal, inxusto e anacrónico bloqueo, puido Cuba resolver un mar de problemas e facer realidade un exemplar programa de transformación social, de enviar brigadas médicas a todo o planeta, de exportar programas de formación básica que se converteron en referencia internacional, de obter anualmente a aclamación da Asemblea da ONU contra o ilegal asedio dos EUA, que máis non podería ter acadado a Revolución Cubana nunha situación de pleno respecto a Lei Internacional? A primeira resposta do presidente de Cuba a entrevista mantida nestes dias  na Habana polo xornalista galego ignacio Ramonet (Redondela 1943) recorda que Cuba padece o estado de sitio máis prolongado da historia contemporánea “mais nunca Cuba se cruzou de brazos”. Na conversa reparan na situación interior de Cuba baixo os efectos do bloqueo económico, político e da marea de información falsa, na economía, esencialmente no plano interior e finalmente abordan as relacións internacionais. A redación de Terra Sen Amos realizou a seguinte versión editada e traducida.

O presidente de Cuba dialoga co xornalista galego Ignacio Ramonet

O bloqueo encarnizado

“Coido que hoxe o bloqueo ten unha característica cualitativamente diferente;  arestora falamos dun bloqueo multiplicado que ten o agravante da inclusión de Cuba nunha lista infame na que o goberno dos EUA mete aos países que supostamente apoian o Vou comparar o que era a vida das cubanas e os cubanos ate o ano 2019 ou ata o segundo semestre de 2019, e como foi a vida despois dese segundo semestre de 2019, que é o que enmarca tamén ou diferenza estes dous momentos. En primeiro lugar, nós somos un país que leva 60 anos padecendo un bloqueo ilegal, inxusto, anacrónico como política prepotente do Goberno dos Estados Unidos”.

“Mais Cuba non quedou cruzada de brazos. Nunca; nós aplicamos a resistencia criativa. Despois das vivencias que tivemos na COVID-19, a resistencia afina solucións; o país non foi só quen de resistir os embates do bloqueo, senón que nesas condicións agravadas avanzou, colaborou con outro paises, creceu como nación e, progresou”.

“Todos eses conceptos estratexias trazadas pola Revolución serviron para mantermos un nivel de actividade económica, de exportacións, de apoio a programas sociais de alto impacto na nosa poboación e todo iso malia os atrancos causados polo bloqueo, que che digo categoricamente que é a causa que máis frea noso desenvolvemento económico”.

A produción nacional

Miguel Díaz-Canel explica que Cuba traballa hoxe na mellora da produción nacional para gañar soberanía económica e satisfacer as necesidades internas do país. Cuba é capaz de producir unha parte importante dos alimentos que necesita e importar menos produtos. “Hoxe temos que dispor de máis de dous mil millóns de dólares para importar alimentos, que porque os invistas non sempre importas nin a mesma cantidade nin máis; ao contrario, importas menos porque soben os prezos e soben os fretes”.  Apuntou que a estimulación da produción nacional e en especial da agricultura, é un proceso que está a ser fomentado desde a escala local, partindo das potencialidades que ada concello ten para autoabastecerse.

No diálogo, o presidente expuxo os retos da empresa estatal, á cal —indicou— débenselle garantir as mesmas condicións coas que traballa o sector non estatal mesmo recoecenddo que a empresa estatal cubana ten hoxe un grupo de facultades que non sempre se aproveitan ben.Tamén se referiu ao uso da ciencia e a innovación nun país como a illa caribeña, con escasos recursos naturais, e que, con todo, posúe capital humano con moito talento.

“En 2019 o país recibía ingresos por exportacións a partir das nosas producións exportabeis e competitivas no mercado internacional; había unha vitalidade na actividade económica do país; o país recibía unha cantidade importante de remesas e ingresos notabeis pola actividade turística –lémbre que nós chegamos a ter case catro millóns e medio de turistas nun ano–, e tiñamos crédito de varias institucións financeiras, créditos gobernamentais de países cos que temos relacións boas e tamén créditos de programas, de axencias, que nos permitían elaborar e apoiar proxectos”.

“Aliás contabamos con combustibel sobre a base de convenios con países amigos, con países irmáns, que facían que nós baixo eses convenios non tivésemos que gastar popr ese concepto case nada dos ingresos de divisas que recibiamos: unha compensación a partir de servizos que nós damos a eses países irmáns”..

“Mais no segundo semestre de 2019 a administración Trump lanzou máis de 240 medidas específicas que multiplicaron o bloqueo; aplicaron por primeira vez o Título III da Lei Helms-Burton, que nunca a tal chegaran. O seu impacto foi nomeadamente de presión sobre inversionistas estranxeiros que xa investiran e sobre outros que tian mentes de participaren; de vez apoiaban a aqueles que foron parte das confiscacións que con plena xustiza o Goberno Revolucionario realizou nos primeiros anos da Revolución”.

“Estas  medidas de agravamento afectaron todas nosas fontes de ingresos en divisas, diminuiron o turismo notabelmente; pecharo os cruceiros, que era unha parte importante da afluencia de turistas a Cuba; organízase unha enorme persecución enerxética e financeira. Hai máis de 92 bancos ou entidades financeiras internacionais sancionadas ou presionadas polo Goberno dos Estados Unidos o que afectou de vez as relacións de intercambio financeiro con Cuba”.

O COVID en tempos de escaseza

“Inza a COVID-19, entrado o ano 2020 e de par a subida de prezos no mercado internacional como parte da crise multidimensional; os efectos do cambio climático en nós manifestados en intensas secas sucedidas por choiva arreo en todo este tempo e tamén por furacáns que provocaron moitos danos á economía con ambiente de escaseza de medicamentos, escaseza de alimentos, escaseza de combustibel.”

“Dende a nosa visión humanista de Revolución, en tempos de COVID-19, o principal obxectivo foi salvarmos vidas e vista da pouca divisa que entraba no país esta foi nosa prioridade: primeiro, sobre a base de protocolos de combate da enfermidade, utilizando ou reposicionando medicamentos e produtos biotecnolóxicos que xa desenvolvera a industria biotecnolóxica cubana para outras enfermidades e que tiñan un determinado nivel de efecto nas condicións da COVID-19. A seguir, como xa se sabe, co imprón itánico e o brillanteresultado dos nosos científicos, parte de toda esa concepción do Comandante en Xefe que en tempos de Período Especial lanzou un polo científico produtivo, nun esquema pechado de produción; a incorporación da ciencia e a innovación como forza produtiva;! De non existir ese desenvolvemento desde os anos noventa, hoxe non daríamos tratado o terribel andacio como de feito fixemos”.

O entrevistador pon sobre o mesa as impopulares caidas do subministro de electricidade  e o presidente non reserva ningún detalle da situación: “Hoxe temos un sistema electro-energético inestabel; nestes momentos, nesta semana sufrimos fortes apagamentos en todo o país, levamos máis de cinco días que non temos vinte e catro horas de servizo, o que quere dicir que en todo momento se produce algún apagamento no sistema o que prexudica a produción e a vida, molesta a poboación e provoca incomprensión. O noso sistema electroenergético ten un compoñente de termoeléctricas que funcionan coa produción de cru nacional, con alto contido de xofre que obriga a un  mantemento sistemático; o mantemento deste sistema require máis de 300 millóns de dólares ao ano; temos outro grupo de fontes de xeración de enerxía eléctrica, que son motores de xeración distribuída, sobre todo para usalos no horarios pico, que requiren diésel e fueloil, e non sempre tivemos os niveis de diésel e fueloil que necesitamos”.

“Como parte do bloqueo agravado, nós, por exemplo, estivemos desde o mes de outubro ata o mes pasado sen que entrase ao país diésel nin fueloil, e fomos esgotando as reservas grazas a un programa de aforro. Contamos xa un compoñente de fontes alternativas, sobre todo, co uso de fontes renovables de enerxía.

“A menor dispoñibilidade de divisas impediunos teren prazo insumos e as pezas de reposto necesarias para manter todo o sistema electroenergético nacional que, polo demáis xa é un sistema xa cun determinado nivel de obsolescencia; iso acrecenta avarías, que  conspiran contra a estabilidade do sistema electroenergético nacional”. Endebén aumentan os prezos no mercado internacional, porque tamén nisto está a crise multidimensional que sofre o mundo”.

As protestas no interior da cidade cercada

Nota o entrevistador que esta fervenza de avarías e necesidades non cubertas “ten provocado un fenómeno sociolóxico que non se coñecía en Cuba, que son as protestas do pobo e, doutra parte a emigración para safar do cerco das carencias. “No  primeiro, creo que o noso pobo sufriu o andazo do bloqueo, un mal acumulado en máis de sesenta anos; a miña xeración, que naceu nos primeiros anos da Revolución, é unha xeración que viviu bloqueada polas carencias que provoca o cerco”.  Ignacio Ramonet argúe que o bloqueoo é inmemorial ao que o presidente resposta que os seus fillos naceron bloqueados e os netos naceron e están a vivir en condicións de bloqueo que tivo unha afectación directa na poboación cubana.  Cal é o obxectivos do Goberno dos EUA e cal é a política imperial a respecto da continuidade da Revolución Cubana? “Existe unha pista que é Memorando de Mallory, a partir precisamente dun informe escrito por un funcionario do Departamento de Estado nos anos sesenta sobre Cuba, que recoñecendo o altísimo nível de apoio popular da Revolució, o camiño para acabar coa Revolución era a asfixia económica para o pobo padecer carencias, achacalas a un mal goberno e deste xeito provocar unha ruptura coa Revolución. Eis a política que nunca deixaron de seguir. Ora en 60 anos non nos deron dobregado. Non darán feito: eu sigo crendo na capacidade de resposta, no heroísmo deste pobo e na resistencia creativa que antes mmencionei”

“Nestes tempos con este agravamento do bloqueo, en ocasións tivemos sobre esa poboación a coincidencia de varios factores: apagamentos prolongados, problemas do transporte, carencias da vida, problemas para garantir a canastra básica, problemas cos alimentos, problemas cos medicamentos; os apagamentos aféctan a subministración de auga, porque as fontes de subministración de auga funcionan tamén con electricidade; que, por certo, fixemos un investimento importantísimo para transformar os sistemas de bombeos en sistemas fotovoltaicos.  As maniifestacións do 11 de xullo foron de certa importancia e moito menos as 17 de marzo, aínda que os media agrandárona. Mais hai unha Cuba real e unha cuba virtual. Unhas convocatorias transcorreron pacificamente: a meirande parte da poboación que foi a reclamar e pedir explicación. Non convocaban para acabaren coa Revolución; foron fronte institucións do Goberno ou do Partido.

Por un diálogo de igual a igual

Díaz Canel, reitera a vontade de sentar nunha mesa en igualdade de condicións, sen imposicións cos EUA para falar de todos os asuntos en común “Nós fixémoslles chegar, por vías directas e indirectas, á actual administración do Goberno dos EUA que estamos dispostos a sentarnos nunha mesa en igualdade de condicións, sen imposicións nen condicionamentos,  para falarmos de todos os temas que teñen que ver coa relación entre Cuba e os EUA, todos os asuntoss que queiran discutir; pero sen condicionamentos e en igualdade de condicións” O presidente nota que, a diferencia da actitude do goberno de Washington, Cuba non fai diferenza nin agacha intencións ou reserva argumentos: “Nada temos on temos contra do pobo norteamericano; quen ten axenda contra nós é o Goberno dos  EUA”.

“A fin de contas, no bloqueo (de Washington contra A Habana) hai unha relación, digamos, unilateral: non hai nada nos actos do goberno de Cuba que afecten aos EUA; Cuba non tomou ningunha medida en contra o goberno dos EUA. Mais foi o Goberno dos EUA quen impuxo de maneira unilateral o bloqueo, por tanto, a el correspóndelle arriar o cerco; nós non pedimos favores nin temos que ter ningún xesto para que paren de bloquearnos; sinxelamente é un dereito do pobo cubano”.

Diaz Canel acrecenta: “Diferencias ideolóxicas terémolas sempre mais iso non estorba unha relación civilizada entre veciños na que pode haber cooperación, intercambio económico, comercial, científico, financeiro, cultural, en todos os ámbitos da vida. Unha relación normal, como a teñen os EUA con países que tamén non comparten as súas posicións” .

O presidente cualificou de inexplicabel a posición de o presidente Biden, que fora vicepresidente de Obama durante dous mandatos que modificaron a atmosfera das relacións até restablecelas despois de anos sen contacto da súa parte. “Tras comezar Obama a construir unha relación diferente con Cuba, a posición da actual administración só pode entenderse como a constatación de os EUA careceren de partidos e decidir as posicións do goberno, que son as posicións imperiais, por subordinación a un grupo de intereses da mafia cubano-norteamericana” Interrogado sobre a súa esperanza de as próximas eleccións cambiaren esta situación, Diaz Canel dixo “oxalá que cambien e poidamos ter espazo para discutirmos fronte a fronte todas as nosas posicións e que houbese outro tipo de relación e arrien  por fin o bloqueo. Mais o bloqueo teremos que superalo por nós mesmos, coa nosa capacidade,o  noso traballo, o noso talento, anosa intelixencia e o noso esforzo, e esa sería a mellor resposta a esa teima de termaren con el tantos anos contra o noso pobo”.

Latinoamérica martiana

Cuba está comprometida na defensa da soberanía e a independencia dos países de América Latina e o Caribe. Nota que Cuba mantén unha posición de “respecto á autodeterminación sobre o sistema sociopolítico que asuma cada quen e asemade ter a relación máis solidaria, e cooperativa”.

Recordou noutra parte do diálogo, que a illa non rompe nunca relacións cos países latinoamericanos, senón que trata de resolver mediante o diálogo calquera tema en que poida existir esgrevio trato ou desacordo.  “As mostras de solidariedade de Cuba con América Latina e o Caribe reforzan ese principio, que tivo diversas manifestacións como o envío de médicos, mestres e colaboradores internacionalistas a países da rexión. “Hoxe, no medio desta situación que vive Haití, cando moitos están a pensar en interviren na illa ou na inxerencia na inxerencia nos asuntos internos de Haití, nós temos alá unha brigada médica brindándolle servizo ao pobo haitiano”

En relación coas crises no continente, Diaz Canel cualificounas de expresión de todas as contradicións que existen a nivel global e tamén rexional no caso de América Latina e o Caribe. Amizade e irmandade co Goberno de Andrés Manuel López Obrador e con México, único país que non rompeu relacións coa illa cando Estados Unidos convocara a toda a Organización de Estados Americanos a illar á maior das Antillas.”Cuba defende a causa de Venezuela, da Revolución chavista, da unidade cívico-militar e apoia ao presidente Nicolás Maduro, ao cal tentaron asasinar nn unha senón varias veces”. Así mesmo, reiterou o respaldo do seu país á Revolución sandinista, á autodeterminación de Porto Rico e aos principios do Estado Plurinacional de Bolivia. Fixo votos dunha integración latinoamericana que puidese ser un exemplo para o mundo enteiro.

“Vemos con moito interese o papel que desempeña Xiomara Castro , en Honduras e á fronte da Comunidade de Estados Latinoamericanos e Caribeños; nestes momentos mantemos unha relación moi estreita con Luiz Inácio Lula da Silva”. Resalta os vínculos cos países da Comunidade do Caribe, e puntualiza que estes, do mesmo xeito que os nexos con toda a rexión, baséanse no respecto, a solidariedade, a amizade e o diálogo para resolver calquera discrepancia no obxectivo de realizar no continente latinoamericano unha integración tal que puidese constituir un modelo para o mundo enteiro.

Recoñeceu que en América Latina e o Caribe hai moito analfabetismo aínda por resolver e que compre avanzar temas de xénero e conquistar a igualdade e xustiza social para todos os pobos sobre a base do acerbo histórico e cultural.

“Nunca un país latinoamericano poderá ver Cuba coma un perigo, ao contrario, en Cuba sempre van atopar colaboración, axuda, comprensión e disposición para avanzarmos con axuda mutua”.