A Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil e a Asemblea Republicana de Vigo presentan en en Vigo o filme Matrioskas que nos achega a extraordinaria historia de exilio e resistencia contra o fascismo de catro meniñas da guerra e das viravoltas e azaros que houberan de vivir no seu percurso dende as frontes da guerra do 36 até ao refuxio da Unión Soviética e o seu derradeiro translado a Cuba. A idea e realización do documental é da xornalista basca Helena Bengoetxea quen formou parte da equipa fundadora do xornal internacionalista Cuba Información.
Helena Bengoetxea presentará o filme MARTES 22 DE NOVEMBRO ÁS 20:00 nos Multicines Norte e dialogará coa audiencia para tratar aspectos concretos do seu traballo e circunstancias e sucedidos da rodaxe.
Convocada pola Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil levouse a cabo o pasado 29 de outubro na cidade da Coruña unha concentración nacional contra o bloqueo a Cuba e en defensa da resolución de condena aclamada pola Asemblea Xeral da ONU coa prevista excepción do goberno de Washington promotor do cerco e de duas abstencións.
En representación das diversas organizacións a prol desta convocatoria, asistiron máis de medio cento de compañeiras e compañeiros. Nomeadamente contouse cos apoios de Alternativa dos Veciños, BNG, CIG, Concello de Oleiros, CUT, Esquerda Unida, Fundación Galiza Sempre, MAR DE LUMES, Comité Galego de Solidariedade Internacionalista, Movemento Arredista, PCG, PCPG, PCOE, PCRG, Plataforma Galega pola Terceira República e UPG. Deuse remate ao acto coa lectura do seguinte manifesto:
O bloqueo contra Cuba é un acto de xenocidio O bloqueo económico, comercial e financeiro decretado contra Cuba polos doce últimos titulares da Casa Branca, mantense dende hai 62 anos como eixo central da política dos Estados Unidos para a illa. (O feito de Barack Obama querer cambiar o sistema de coerción directa contra Cuba por outro de cerco indirecto, non se deu realizado ao borrar Donald Trump precipitadamente as fendas que o seu antecesor mal abrira á negociación) Desprezando as súas propias promesas electorais, Joseph Biden mantén en vigor as máis de 240 medidas de reforzo do bloqueo ditadas por Trump no seu derradeiro mes na Casa Branca para agravar o cerco de xeito oportunista e sen precedentes, no contexto da pandemia. Durante todo o mandato de Biden, a caza e acoso de parte do goberno de Washington contra os intercambios financeiros de Cuba, afectou todos os sectores da economía, agravando os danos causados por catástrofes naturais como o recente furacán Ian ou o incendio do depósito de hidrocarburos de Matanzas, amosando a súa carencia de calquera consideración humanitaria. O resultado desde conxunto de atrancos, censuras e ameazas contra os tratos do goberno cubano co resto do mundo, produciu un ronsel de perdas de contratos, relacións comerciais estragadas e débedas e demoras en envíos e entregas de mercadorías, entre outros danos para a economía e a vida diaria do país. Esta información de danos causados pola política de cerco total decretada polo goberno dos EUA, foi sometida a sanción da Asemblea Xeral da ONU que aprobou condenala e apoiar o pleno dereito de Cuba a se gobernar de seu, sen multas nin interferencias ilegais como ven facendo dende hai 30 anos. A Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil reclama solidariedade para o goberno e o pobo de Cuba poderse librar desta peste política do bloqueo, cualificada como Acto de Xenocidio na letra da Convención contra o Delito de Xenocidio de 1948. Defendamos Cuba para librala do cerco que doce titulares sucesivos da Casa Branca sentenciaron contra ela, un mangoneo que xa forma parte da galería de crimes do imperialismo. Un cerco integral trazado para impedirlle o acceso a medicamentos, combustíbeis e produtos de primeira necesidade no mercado mundial, co obxectivo único de enfrontar o pobo contra o seu propio goberno. O bloqueo é unha violación do dereito internacional e un nefando recurso de forza contra un pobo soberano que ten probado a súa vontade inequívoca de autodeterminación. O goberno máis armado do mundo rodea unha illa do Caribe, sen grandes recursos. Mais, grande é a razón de Cuba! Viva Cuba Socialista! Na Coruña, Galiza, o 29 de outubro de 2022.
A Casa Branca publicou de a pouco seu esperado documento sobre a Estratexia de Seguridade Nacional 2022 (ESS) guía da política exterior da Administración Biden. A partir de 1987, informes coma o da ESS son preceptivos para o Congreso saber cal é o criterio do goberno sobre as amezas a seguridade nacional do país. A ESS debe interpretar os desafíos para EUA no panorama internacional e informar dos recursos de que dispón para enfrontalos no contexto da agonía da orde mundial de posguerra. O documento debe dar contra dos intereses nacionais en xogo, os compromisos con aliados e gobernos amigos, a estratexia para garantir a seguridade nacional (e dos seus cidadáns, empresas e organizacións non-gobernamentais actuando no estranxeiro) así como os recursos de defensa precisos para disuadir as ameazas de inimigos externos ou dos grupos terroristas no interior dos EUA.
O documento que define os obxectivos estratéxicos do governo de Washington, ven de ser presentado con enorme retraso. América Sur aparece por primeira vez como obxectivo primordial.
As directivas estratéxicas fundamentan o orzamento nacional sometido ao Congreso e determinan a estratexia do goberno nos asuntos mundiais. Por exemplo, a ESS do 2002 publicada polo Goberno de George W. Bush a seguir os atentados do 11-S, senta a doutrina da Guerra Preventiva (e tamén do principio da Guerra Infinita) que daría lugar a Guerra contra Iraq (2003-2011) e a invasión de Afganistán, prolongada por vinte anos entre o 2001 e o 2021.
Na ESS do 2017, a Administración Trump definía China e Rusia como potencias revisionistas e negaba o cambio climático o que permitía prever a retirada dos EUA do Acordo de París en 2020. No mesmo documento non aparecía o concepto comunidade de nacións, de uso previo, o que daba por sentado un escenario mundial competitivo no que a primacía dos EUA dependería dunha política agresiva contra as potencias revisionistas.
Política nova e vella
O ESS de 2022 reitera o carácter indispensábel dos EUA e a necesidade que o mundo ten do seu liderado, nomeadamente en momentos como os actuais onde a guerra en Ucraína e a crecente gravidade dos problemas comúns, coma o cambio climático, a inseguridade alimentaria, as pandemias, o terrorismo, a crise da enerxía e a inflación, demandan unha orientación correcta e un liderado firme para enfrontalos. Rematada a amigábel post-Guerra Fría, compría plantarlle cara ao imperialismo ruso (literal) e as ambicións de China. O de capitalismo contra comunismo pasou a historia porque agora o lema é democracia contra autocracia. As potencias revisionistas e os seus aliados ou asociados (como Irán ou a República Popular de Corea, aos que suman Cuba, Venezuela e Nicaragua) queren construír unha nova orde mundial xa non fundada en leis coma as que foran alicerce dos EUA (non se indica a quen favorecían eses principios) porque o que procuran establecer a súa primacía no terreo internacional e derrotar a democracia no mundo para proveito de reximes autocráticos, corruptos e violentos.
Un revisionismo global que distingue, con todo, entre Rusia e a República Popular Chinesa: a primeira, da man de Vladímir Putin, representa unha ameaza inminente para o sistema internacional libre e aberto, e despreza as regras básicas da orde internacional actual, como demostrou a súa brutal guerra de agresión contra Ucraína. Mais a propia letra da ESS 2022 indica que o desafío é relativo como se pode ver no fracaso da invasión rusa a Ucraína. Os autores do documento subestiman o poderío militar de Rusia que, como aseguran expertos norteamericanos, só en foi empregado en parte en Ucraína. O informe recoñece que a República Popular Chinesa é o competidor que ten verdadeiro propósito de remodelar a orde internacional e que conta, con crecente poder económico, diplomático, militar e tecnolóxico para avanzar no logro dese obxectivo. Isto é, que o rival a vencer é China, dando por feito que Rusia ficará nun plano marxinal a causa da aventura ucraína.
Comparando versión previas da ESS, chama poderosamente a atención que, por primeira vez Latinoamérica e o Caribe ocupan unha posición de privilexio desprazando ao Indo-Pacífico, Europa, Oriente Medio e África. No sumario din textualmente que ningunha rexión impacta aos Estados Unidos máis directamente que o Hemisferio Occidental, porque da súa estabilidade democrática e institucional os EUA tiran beneficios económicos e de seguridade. O documento anuncia que xuntos apoiaremos unha gobernabilidade democrática efectiva e protexeremos á rexión contra a interferencia ou a coerción externas, sexa da República Popular Chinesa, Rusia ou Irán, ao tempo que é o noso propósito favorecer a autodeterminación democrática dos pobos de Venezuela, Cuba, Nicaragua e calquera país onde se suprima a vontade popular. Por suposto, a palabra bloqueo non aparece nas 48 páxinas do texto, e só falan de sancións económicas cando se refiren ás que aplican a Rusia, China e Irán, non ás que maltratan a Cuba, Venezuela e Nicaragua.
A un ano do bicentenario da Doutrina Monroe, Washington recoñece que Latinoamérica (a nosa veciñanza, como dixera a Sra. Laura Richardson, Xefa do Comando Sur) será protexida da ambición e a cobiza doutros actores internacionais dispostos a saquear as súas inmensas riquezas naturais.
Enténdese que para a Casa Branca é obxectivo primordial manter a China, Rusia e Irán (e tamén a outros países grandes demandantes de recursos naturais como a India) lonxe destas latitudes e en todos os terreos: económico, tecnolóxico, militar, diplomático e cultural. Ante o inexorable derrube da vella orde mundial, Washington quere asegurar que a súa reserva xeopolítica estratéxica permaneza fóra do alcance das potencias revisionistas, como xa adiantaran lucidamente Fidel e o Che.
Explícita renovación da vontade norteamericana de intervir aínda máis profundamente nos asuntos internos dos países da área para evitar que mans incorrectas podan facerse coas súas riquezas. A continua expansión das bases militares de EUA na rexión (incluíndo a que ilegalmente se atopa en construción en Neuquén) é o espello desta política.
O ESS 2022 anuncia unha arremetida de armas tomar contra Latinoamérica. Ningún goberno poderá ignorar esta ameaza.
O Movemento Estatal de Solidariedade con Cuba (MESC) a través das delegacións participantes no Porto de Sagunto (Valencia) do 14 ao 16 de outubro de 2022 no XVIEncontro Estatal de Solidariedade con Cuba, centrado na loita contra o bloqueo dos EUA, na importancia do papel das ideas na actual guerra fría cultural que vive o mundo, nas estratexias para defender a verdade e loitar contra a manipulación informativa sobre Cuba nos medios de comunicación e nas redes sociais, e no fortalecemento e progreso da unidade de acción do Movemento Estatal de Solidariedade con Cuba (MESC), declaramos:
A intervención da científica cubana Belinda Sanchez, do Centro de Inmunología Molecular (CIM), sobre atrancos, dificultades e éxitos na loita contra o tempo pola producción de vacinas, foi a que recibira o máis prolongado e emocionado recoñecemento do pleno do XVI Encontro de Solidariedade celebrado en Sagunto.
1.- Comprometémonos a seguir defendendo e apoiando resoltamente a Revolución cubana.
2. Denunciamos o bloqueo económico, financeiro e comercial dos EUA contra Cuba, que, malia ser rexeitado de maneira case unánime pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 29 ocasións de maneira consecutiva, segue en pé, freando o desenvolvemento económico e social de Cuba e xerando carencias e sufrimentos ao seu pobo. Seguiremos loitando contra o bloqueo.
3.- Esiximos á Unión Europea non ser cómplice nin ceder ás presións dos EUA, e por tanto que sexa consecuente coa súa denuncia contra o bloqueo e manteña o actual Acordo de Diálogo Político e Cooperación UE-Cuba (PDCA).
4.- Rexeitamos a inclusión de Cuba na lista de países terroristas, unha decisión política hipócrita e unilateral de EEUU, que pretende aumentar as limitacións económicas, comerciais e financeiras do bloqueo. Cuba foi vítima do terrorismo e simultaneamente garante da Paz, un labor polo que é recoñecida mundialmente.
5. Denunciamos a manipulación informativa contra a Revolución cubana exercida polos medios de comunicación convencionais, a dobre vara de medir, a demonización dos seus líderes electos polo pobo, a censura sobre as accións do MESC e o silencio sobre os logros sociais e os exemplos de solidariedade internacional que Cuba ofrece ao mundo.
6. Traballamos coordinados en Guerrilla Informativa, co obxectivo de combater a Guerra Mediática contra Cuba que espallan os grandes medios de comunicación, ligados a grandes poderes políticos e económicos, e para loitar por unha información sobre Cuba apegada á verdade.
7. Apoiamos Cubainformación como instrumento estratéxico do MESC e do conxunto do movemento de solidariedade internacional con Cuba na batalla contra o bloqueo mediático e en defensa da verdade.
8. Esiximos que sexa reintegrada á soberanía de Cuba o territorio ilegalmente ocupado polos EUA en Guantánamo, e usado como centro de detención e tortura.
9. Debe cesar o finanzamento millonario dos programas de inxerencia política e desestabilización contra a illa, así como o recoñecemento mediático de disidencia que adoitan outorgar dende fóra a grupos de recoñecida dependencia política e económica do goberno dos EUA e doutras potencias estranxeiras, que en calquera país do mundo sería obxecto de castigo penal.
10.- Reclamamos o pago dunha xusta compensación económica por parte do goberno dos EUA ao pobo cubano polos danos económicos e humanos ocasionados pola práctica criminal do bloqueo e outras agresións durante máis de seis décadas, que na actualidade ascenden a 1 billón 319.111 millóns de dólares.
11.- Solidarizámonos cos procesos políticos revolucionarios e progresistas de América Latina e o Caribe e cos pobos que padecen intromisión imperialista (guerra mediática, política, diplomática, económica e financeira por parte de importantes poderes internacionais) e apoiamos as estruturas de integración rexional e de unidade latinoamericana, como a ALBA, a CELAC, UNASUR ou PETROCARIBE.
12.- Reafirmámonos en proclamar América Latina e o Caribe como Zona de Paz.
13. Seguiremos defendendo o legado de Martí e do Che, e divulgaremos o seu pensamento e aportacións á soberanía e ao socialismo cubano.
14. Continuaremos defendendo os ideais do Comandante Fidel Castro, e divulgaremos a súa obra política e legado, como referente e paradigma ético e político dos pobos do mundo, e manteremos o noso apoio ás achegas fundamentais que realiza o Centro Fidel Castro Ruz da Habana.
15.- Celebramos o feito de a Asemblea Nacional do Poder Popular contar na actual lexislatura cun 53,2% de mulleres deputadas, o que converte a Cuba no segundo país do mundo con maior representación parlamentaria de mulleres; recoñecemos a inxente contribución da Federación de Mulleres Cubanas á discusión e elaboración do recentemente aprobado en referendo popular Código das Familias, que supón un significativo avance no recoñecemento de dereitos civís para todas as persoas e comprometémonos a impulsar nas nosas actividades o recoñecemento das achegas das mulleres cubanas ao perfeccionamento do Socialismo Cubano.
16. Saudamos o método de participación popular que adoita aplicar a Revolución, como o operado no recente Código das Familias ou a Constitución de 2019, que proban, máis unha vez, a superioridade democrática do sistema socialista de Cuba.
17. Traballaremos, en coordinación coas institucións cubanas e as súas organizacións políticas e de masas, para levar ao mundo o seu exemplo de emancipación, xustiza social, equidade, desenvolvemento social, solidariedade internacional e dereitos humanos.
18.- Seguiremos desenvolvendo a nosa solidariedade material a través de envíos de doazóns e de execución de proxectos de cooperación ao desenvolvemento.
19.- Comprometémonos a consolidar o traballo solidario unitario e coordinado do MESC.
Dentro da ofensiva híbrida do bloqueo contra Cuba, existen planos diferenciados e simultáneos: a guerra económica, a financeira, a sanitaria e a de información e propaganda. Rosa Miriam Elizalde, colaboradora solicitada por importantes medios internacionais, asegura que entre todas as ofensivas dirixidas contra a illa, “a guerra comunicacional é por demáis xa que se desenvolve en varios planos: mediático, tecnolóxico e psicolóxico”. Unha guerra con moitas variábeis: a mediática, a tecnolóxica e a psicolóxica; xa non se fala de guerra de cuarta xeración, senón de quinta e neste novo xénero de combate, o territorio de conquista é o cerebro da persoa”.
Anuncio da participación de Elizalde no Encontro Estatal de Solidariedade con Cuba, que ven de celebrarse en Sagunto.
Elizalde acrecenta que a nova guerra contra Cuba conta con grandes laboratorios, diñeiro arreo e ciencia aplicada dende os EUA co aporte de equipas de neuroloxía, psicoloxía e técnicos en comunicación”. O foro do Encontro Estatal de Solidariedade con Cuba, que decorreu de 15 a 16 de outubro en Sagunto (Valencia) gabou a intervención de Elizalde pola súa claridade interpretativa e orixinalidade crítica, nun intre no que a arma escollida polo bloqueo é a propaganda mentireira.
A xornalista explica que a resposta práctica de Cuba contra esta criminal ofensiva de información manipulada “non é unha mera cortina de fume, senón que depende da práctica política, do que se fai e pensa nas comunidades e na rúa”. Coida que Internet é unha prolongación dos espazos físicos de toda a vida, e di que por tanto compre desenvolver unha politica territorial. “Iso é o que estamos a facer”.
As decenas de medios dixitais que se arrogan o nome de cubanos, malia estaren subvencionados por USAID, NED e outras axencias a soldo do Goberno dos EUA, realizan un labor de propaganda contra a Revolución. Rosa Miriam explica que responden a unha estratexia de segmentación de públicos, aos que se dirixen de maneira específica, pero cun obxectivo e unha estratexia comúns no marco dos “programas para conseguir o cambio de goberno en Cuba” pagados polo goberno de Washington. A iniciativa da maioría destes medios nace en 2017 arredor da campaña de apoio ao entón presidente Donald Trump, e son o resultado da aplicación da sección 109 da Lei Helms-Burton, que obriga ao executivo estadounidense a financiar estes programas.
Malia a incidencia que ten sobre a opinión pública cubana a guerra de propaganda lanzada dende os EUA, Elizalde recorda que “a sociedade de Cuba está moi por diante de todas estas estratexias de laboratorio, pensadas para crear certas arelas dunha realidade alternativa de Cuba; esas fantasías non deron enraizado; se triunfaran, non dariamos gañado o último referendo; gañouse porque hai uns valores e unha comprensión, por parte da sociedade cubana, de que os gravísimos problemas que sofre dependen dunha agresión e dunha ofensiva histórica que devén na que agora padecemos”.
A ciber-guerra e a estratexia comunicacional son campos nos que Rosa Miriam Elizalde é especialista, amais de ser vicepresidenta primeira da Unión de Xornalistas de Cuba, profesora da Universidade da Habana e do Instituto Internacional de Xornalismo José Martí. O título da súa Tese de Doutoramento expresa a súa vocación de profesional comprometida: “O consenso do posíbel: principios para unha política de comunicación social no escenario da converxencia mediática dende a perspectiva dos xornalistas cubanos”.
Asociación de Amizade Galego-Cubana “Francisco Villamil"