O Movimiento Estatal de Solidariedade con Cuba (MESC) integrado por 63 organizacións que defenden a soberanía do primeiro Estado Socialista de América, combaten as mentiras diarias da propaganda dos media que entregan a súa liña editorial aos EUA, e denuncian a continuidade dun Bloqueo que consume máis de 60 anos sen máis resultado que maltratar ao pobo de Cuba e de a pouco multiplicar os seus recursos de chantaxe e terrorismo económico contra a illa, condena a moción anticubana que presentada pola coalición da dereita e os fascistas ven de ser aprobada polo Parlamento da UE. Un manifesto reaccionario que repite a falacia de o pobo de Cuba estar privado de voto e impedido de expresar a súa opinión política, malia que para iso teña a bancada inmovilista que censurar no seu comentario as eleccións de Cuba nas que a ninguén se nega a condición de elixíbel e votante.
O deputado de IU Manu Pineda di que atacan a Cuba no Parlamento de Bruxelas os mesmos que defenden o terrorismo narco en Colombia.
De feito, tantoa solidariedade como a Comisión de Relacions Internacionais da Asemblea Nacional dol Poder Popular de Cuba (ANPP) dixo que a resolución endosada polo Parlamento Europeo (PE) é servil aos EUA e carece de autoridade moral, política e xurídica para xulgar a Cuba. A Comisión Internacional do Parlamento de Cuba comparou esta moción con outras precedentes que difaman non só a realidade cubana, senón tamén as relacións que Cuba mantén con otros Estados nun intercambio de decisión soberana e de respecto integral ao Derecho Internacional.
A ANPP traza a resolución a partir do debate de 13 de xuño pasado, sobre as declaracións do Consello e da Comisión Europea sobre o estado do Acordo de Diálogo Político e Cooperación (ADPC) entre a UE e Cuba, a partir da visita a Habana, en maio pasado, do Comisario de Política Exterior, Josep Borrell, para asistir ao III Consello Cuba-UE.
As organizacións do Estado que participan no Cume dos Pobos votan por constituiren un Tribunal Internacional contra o Bloqueo dos EUA a Cuba. Este apoio representa a solidariedade con Cuba no Estado nos vindeiros 16 e 17 en Bruxelas no Cumio Internacional para proclamar que o cerco de Cuba é unha violación dos Dereitos Humanos de cubanos e cubanas, que 13 gobernos sucesivos dos EUA exercen ilegalmente dende hai máis de 60 anos. Reunida en Madrid en asemblea, a solidariedade denuncia que o bloqueo produce sufrimientos diarios ao pobo de Cuba, nomeadamente a infancia e a terceira idade. O bloqueo ten unha expresión concreta en termos monetarios xa que Cuba foi obxecto de danos por valor de máis dun billón de dólares, logo de o goberno dos Estados Unidos en tempos da presidencia de Eisenhower decretar o bloqueo.
Anualmente, dende 1992, por aclamación da Asemblea Xeral de la ONU, o bloqueo é obxecto de denuncia e condena. A moción contén unha exhortación clara ao goberno dos EUA para dar rematado tan brutal aldraxe contra a nación cubana. Este universal clamor e denuncia é recibido con desprezo polas sucesivas administracións norteamericanas que non recataron nunca o seu desprezo pola Comunidade e o Dereito Internacional, aos que, polo demais, invoca para justificar súas intervencións militares.
Nos últimos anos, o bloqueo foi perversamente recrecido con con máis de 242 medidas decretadas por Donald Trump, rematadas coa cínica reinclusión de Cuba na Lista de Países Patrocinadores do Terrorismo. Un sobrebloqueo xeral que cerca a relación da illa co resto do mundo, entrometimento brutal e despectivo, adoptado unilateralmente por un goberno que patrocina individuos, organizacións e reximes terroristas en todo o mundo.
Máis ainda, Cuba padeceu a lacra do terrorismo con máis de 3.474 vítimas fallecidas e 2.099 lesionados graves, en atentados promovidos e organizados dende o territorio dos EUA e a complicidade neglixente das autoridades dese país.
A inclusión de Cuba na presunta lista de terroristas espanta potenciais inversións extranxeiras na illa; dificulta e encarece o comercio e as finanzas exteriores e bloquea máis ainda o seu azaroso desempeño económico diario. Non só é unha calumnia senon unha brutal volta de torno no criminal bloqueo contra Cuba.
Por estas razóns a Asemblea coida que o bloqueo e as agresións norteamericanas contra Cuba deben ser xulgadas e condenadas coma crimes de lesa humanidade que enteira e cabalmente son.
Os vindeiros 8 e 9 de Xullo o Movimento Estatal de Solidariedade con Cuba convoca en Madrid un programa de seis palestras temáticas sobre bloqueos e sancións imperialistas, débeda externa e dereitos e migracións. A cita foi programada como cita preparatoria para Cume dos Pobos que terá lugar en Bruxelas 17 e 18 de novembro vindeiro como foro alternativo ao Cume da UE-Celac de xefes de Estado e de Goberno, convocado tamén ena capital belga para os dias 17 e 18 de xullo, data na que goberno de Madrid asumirá a presidencia rotatoria do Consello da UE. A participación no cume dos días 8 e 9 é aberta.
Sábado 8, as 11 da máñá abrirá a palestra sobre Bloqueos e Sancións no Auditorio Marcelino Camacho de Comisións Obreiras (rúa de Lope de Vega 38, en Madrid) no que se van tratar as estratexias de solidariedade con Cuba, Venezuela e Palestina. Participarán nesta mesa, Moderados por Elena Priego, o europarlamentario de IU Manu Pineda, Araceli Escudero, do Movimento Estatal de Solidariedade con Cuba-MESC, Mónica Saiz, conselleira da Embaixada de Venezuela, Jaldia Abubakra de Palestina e Mª del Carmen Domínguez, de Nicaragua.
Sobre o mesmo horario (11 a 14) están convocadas as palestras de Golpes de Estado, Manipulación da Administració de Xustiza (lawfare) e extrema dereita, que será na Sala das Trece Rosas. A de Débeda Externa, comercio, multinacionais e recursos naturais, está convocata na Sala da Camocha do mesmo centro.
Sábado a partir das 17 están programadas as palestras sobre Derechos Humanos e Migracións, no auditorio Marcelino Camacho; Paz, Cooperación, Xustiza e Solidariedade, na Sala das Trece Rosas e Feminismos, Transición Ecológica e Pobos Originarios, na sala da Camocha.
Domingo 9 ás 11, comezará a Sesión Plenaria no auditorio Marcelino Camacho.
“As consecuencias máis nefastas da actual orde económica e financeira internacional, fondamente inxusta, antidemocrática, especulativa e excluínte, gravitan de preferencia sobre as nacións en desenvolvemento”. Con esta denuncia dun sistema internacional baseado na supremacía dos paises ricos, comezou o presidente de Cuba a súa esperada intervención no Cume sobre o Novo Pacto Financeiro Internacional, en Francia, dia 22. O presidente comezou a súa intervención cun saúdo ao presidente Macron, anfitrión do cume, e aos presidentes Gustavo Petro e Cyril Ramaphosa, de Colombia e Sudáfrica.
O Presidente Macron, segue con atención e xestos afirmativos a intervención de Diaz-Canel.
Díaz-Canel falou en nome do Grupo dos 77 máis China, a agrupación máis representativa de nacións en desenvolvemento e a que historicamente foi bandeira e voceiro das demandas orixinais do relanzo para un estatuto máis amplo de discusión e toma de decisións no marco das Nacións Unidas. Países que viron a súa débeda externa praticamente duplicarse no últimos dez anos e que foran obrigados a gastaren 379.000 millóns de dólares das súas reservas para salvar súas moedas en 2022, case o dobre da cantidade de novos Dereitos Especiais de Xiro asignados polo Fondo Monetario Internacional.
O presidente de Cuba recordou que o Sur non pode nesa crise acceder aos 4,3 billóns de dólares anuais necesarios para cumprir os Obxectivos de Desenvolvemento Sostibel na década restante. “Os nosos pobos non poden nin deben seguir sendo laboratorios de receitas coloniais metamórficas, que empregan a débeda, a arquitectura financeira internacional e as medidas coercitivas unilaterais, para perpetuaren o atraso e encher as arcas privadas a costa do Sur. Urxe, coma a maior de todas as urxencias, unha nova e máis xusta orde internacional”.
Un obxectivo que obrigará antes de máis, á reforma das institucións financeiras internacionais, tanto para gobernanza e representación coma para acceso ao finanzamento que teña debidamente en conta os lídimos intereses dos países en desenvolvemento e amplíe a súa capacidade de decisión nas institucións financeiras. Díaz-Canel coida inaceptábel que en pleno século XXI se impoñan á maioría das nacións no planeta institucións obsoletas herdadas da Guerra Fría e dos acordos de Bretton Woods, incoherentes coa configuración internacional de hoxe e inventadas para explotar as reservas do Sur, perpetuar o desequilibrio e aplicaren remedios de urxencia que aseguren o esquema colonial.
Díaz-Canel, presidente electo do Grupo dos 77 máis China, dixo que era urxente unha recapitalización realista dos bancos multilaterais de desenvolvemento para mellorar as súas condicións de préstamo e satisfacer as necesidades financeiras do Sur e poderen enviar os Dereitos Especiais de Xiro non utilizados cara estes bancos e os países en desenvolvemento, dacordo coas necesidades, circunstancias especiais e vulnerabilidades, e incrementar os préstamos oficiais para atinxir os Obxectivos de Desenvolvemento Sostíbel. “Os nosos países necesitan recursos adicionais reforzados por accións concretas en materia de acceso a mercados, xeneración de capacidades e transferencias de tecnoloxía”.
O presidente de Cuba consideróu de emerxencia poder dispor de recursos de desenvolvemento sostibel que sobarden o produto interno bruto e definir o acceso dos países en desenvolvemento ao financiamento en condicións realistas de cooperación técnica; estimou preciso aplicar a axenda climática internacional considerando o principio de equidade e de responsabilidade común. “Resulta profundamente decepcionante que a meta de mobilizar 100.000 millóns de dólares até 2020 como financiamento climático nunca se cumprira; se lle engadimos a acumulación dos incumprimentos e o impacto da inflación, esta meta que nunca estivo baseada realmente nas necesidades e prioridades dos países en desenvolvemento nin da ciencia, é considerablemente maior”.
Miguel Díaz-Canel dixo que os tempos eran chegados para unha mensaxe política clara de renovación do compromiso colectivo de aplicación da Axenda 2030 e os seus Obxectivos de Desenvolvemento Sostibel, sobre unha reformulación obxectiva das relacións Norte-Sur e dos principios de coexistencia global.
Concluiu o presidente cunha interrogante e unha advertencia que Fidel nos deixara hai case dez anos: “Se hoxe resulta posibel prolongar a vida, a saúde e o tempo útil das persoas; se é perfectamente posibel planificar o desenvolvemento da poboación en virtude da produtividade crecente, a cultura e o desenvolvemento dos valores humanos, a que esperamos para facelo realidade? Prevalecerán as ideas xustas ou triunfará o desastre. Que non pasemos á historia coma dirixentes que puidendo afrontar a diferenza no destino común, non deramos feito; non ignoremos as emerxencias e actuemos con sentido de especie en perigo de extinción; actuemos con sentido de humanidade!”
Xoves 22 de xuño ás 19.30 h, a Asociación Évame-Oroza de Vigo organiza no seu local de Vigo (rúa Subida a Costa, 5) unha palestra sobre o feminismo na histórica irmandade entre os pobos cubano e galego. O encontro será con Juana Caridad Fernández, Presidenta da Agrupación de Sociedades representativas de Municipios e parroquias de Galicia en Cuba, Arantxa Fernández Crespo, presidenta da Cátedra Neira Vilas de Lingua e Literatura Galegas da Universidade da Habana, e José Luis Ansedes, promotor da homenaxe a mestra mindoninse Andrea López Chao e a Sociedade Hijas de Galicia, que terá lugar en Mondoñedo entre os días 30 de xuño e 3 de xullo. Presentará e moderará a palestra a xornalista Ana Baena.
Escudo que ocupa frontón do Centro Galego da Habana, fundado en novembro de1879.
En 1904, a mestra galega Andrea López Chao gañara unha praza de mestra no Plantel de Ensinanza do Centro Galego da Habana, onde ao pouco foi directora. Fora tamén vicepresidenta da Sociedade Hijas de Galicia, fundada en 1917 como hospital de caridade e logo convertido en hospital obstétrico, en decadencia depois da crise do 29 e recuperado pola Revolución que o convertiu en hospital de referencia en toda a América Martiana.
A iniciativa de Andrea López Chao, o Plantel de Ensinanza recibira o nome de Concepción Areal . A institución promovida na Habana pola poboación emigrante impartía clases en réxime non venal, abertas tamén a poboación de Cuba. No seu cadro profesoral, destacaron o pedagogo Vicente Fráiz Andión, o escritor Eduardo Núñez Sarmiento e numerosas mulleres como a propia directora Andrea López Chao ou Elisa Losada.
En 2023 conmemórase o centenario do I Congreso de mulleres cubanas, no que participara Andrea López e do que saira unha moción das emigrantes que demandaba o dereito ao sufraxio. Unha investigación en marcha relaciona as demandas feministas da emigración co movemento feminista cubano no primeiro terzo do século XX.
A profesora Arantxa Fernández Crespo declarara no encontro Mulleres galegas en Cuba, legado e transcendencia, que compre incorporar o feminismo as históricas aportacións do Himno, a Bandeira e a Academia, chegadas da illa por iniciativa emigrante.
Asociación de Amizade Galego-Cubana “Francisco Villamil"
